هیچ انسانی را نمی توان پیدا کرد که بگه : من هیچ وقت ناراحت یا عصبانی نمی شوم

بالاخره یک موضوعی ، یک حرکتی ، یک رفتاری هست که باعث ناراحتی یا عصبانیت او بشود

این ناراحتی یا عصبانیت می تواند به اندازه ای کم باشد که به اندازه یک لحظه آن هم در دلش ناراحت شود

یا تأثیر آن به اندازه ای باشد که فرد نتواند خود را کنترل کند یا به عکس العمل فیزیکی سریع منجر او شود

 

فردی که شدت یا دفعات عصبانی شدن او زیاد است ، همان لحظه هزار دلیل برای خودش می آورد که باید عصبانی شود :
باید حقش را بزارم کف دستش
نباید کوتاه بیام
اگه باهاش برخورد نکنم پررو میشه

این دیگه شورش رو درآورده

من بیچارش می کنم

 

فردی که شدت یا دفعات ناراحت شدن او کم است  ، با خودش می گوید :

مهم نیست برای چی خودم را ناراحت کنم فلانی یا این کار ارزش این را ندارد که من خودم را برای آن ناراحت کنم

مهم نیست برای چی عصبانی شوم ، حتما یک دلیل مهمی برای این رفتارش داشته

مهم نیست ، مهم اینه که من خودم رو اذیت نکنم

 

بنابراین همه ما در برابر ناراحتی و خشم قرار می گیریم :

ناراحتی از خودمان

ناراحتی از نزدیکان درجه اول : همسر و فرزندان – پدر و مادر – خواهر و برادر

ناراحتی از نزدیکان درجه دوم : دوست- همکار – فامیل

ناراحتی از نزدیکان درجه سوم : رئیس – مرئوس – همسایه

ناراحتی از دیگران : رهگذر – راننده تاکسی –

 

خشم در اثر برآورده نشدن خواسته ها ، تمایلات ، نیاز ها و توقعات بوجود می آید

خواسته ای که برآورده نمی شود :

شخصی از همسرت یک لیوان آب می خواهد او یادش می رود و عصبانی می شود و خشمگین

تمایلی که ایجاد نمی شود:

جوانی دوست دارد تیم محبوبش ببرد ولی نمی شود و می بازد و بعد نیمکت ورزشگاه را می شکند

نیازی که برطرف نمی شود:

فردی که بسیار گرسنه است و نیاز به غذای شدید، ولی هیچ کس در زندان توجهی به او نمی کند ، سرش را به دیوار زندان می کوبد

توقعی که بی نتیجه می ماند:

پدری توقع دارد که فرزندش به خانه که می آید به او سلام کند و دلیل دیر آمدنش را توضیح دهد ولی فرزندش هیچ توجهی به او نمی کند ، پدر خشمگین می شود

 

نکته جالب آن جاست که هرچه رابطه ما نزدیک تر باشد امکان رنجش بعد ناراحتی و بعد از آن خشم بیشتر می شود  چون ما به هر کسی نزدیکتر باشیم امکان اصطکاک بیشتر است و در اثر اصطکاک امکان رنجش و ناراحتی بیشتر .

 

باید یاد بگیریم که چگونه همانطور که روابط ما نزدیک می شود بتوانیم انتظارات و توقعات خود را برآورده کنیم و یا ادا کنیم قبل از اینکه به خشم تبدیل شود

 

یکی از راهها تشخیص این است که وقتی داریم عصبانی یا خشمگین می شویم حواسمان جمع شود و سریع برطرف کنیم تا به مرحله بعد نرویم

 

وقتی عصبانی می شویم :

تسریع تنفس

افزایش فشار خون

افزایش ضربان قلب

سفت شدن عضلات

گشاد شدن چشمها

سرخ شدن چهره

تسریع و تشدید حرکات گفتار

 

خشم این مراحل را می گذارند:

  • مرحله رنجش : از یک موضوعی رنجیده می شویم
  • مرحله ناکامی: احساس ناکامی پیدا می کنیم
  • مرحله خشم: احساس خشم می کنیم
  • مرحله غضب : عصبانیت بیش از حد پیدا می کنیم
  • مرحله خشونت : عکس العمل خشن یا فیزیکی از خود بروز می دهیم

 

اگر ما موفق بشویم که در مراحل ابتدایی خشم خود را کنترل کنیم مراحل بعدی از میان می رود

 

با مطالعه مقاله ۲ می توانید اطلاعات بیشتری راجع به کنترل خشم پیدا کنید ،

با کلیک بر روی دکمه زیر می توانید این مقاله را مطالعه کنید